Zondag 2 maart 2008
Terugkijkend op deze week zie ik alleen maar elke dag zon. De dagen lijken dan ook erg op elkaar en veel van de tijd wordt dan gewoon luierend doorgebracht.
Dat geldt niet voor Rien, hij schuurt en lakt al heel de week aan z'n Tampat Senang, hij kan het niet laten! Vanmorgen had ik net m'n ontbijt achter de kiezen of ik hoorde hem al roepen. Ze zaten op het terras en vroegen of ik ook koffie wilde. Natuurlijk, wie wil nou geen koffie na een onbijt met een warm stokbrood en thee? Gelukkig was ik al wezen douchen voor het onbijt, want ongewassen op een terras, op zondag en in gezelchap van een mooie vrouw dat kan niet, toch? Rien zei dat ie vandaag niet ging schuren; hij had er even genoeg van en ging de lazy jack uithangen..
Laat in de middag zijn we even een afscheidspilsje gaan drinken. Zij gaan even een weekje naar Nederland en komen terug op de dag dat ik wegga. Heel gezellig maar voelde me een beetje weemoedig na hun vertrek. We zijn ondertussen goeie vrienden geworden en 't zal wel even duren voor we elkaar weer zien. Rien, blijf goeie verhalen in je logboek schrijven en vergeet niet er regelmatig een foto van Norma bij te zetten. Hasta la vista.
Maandag, dinsdag en woensdag: Ik weet 't niet meer…
Donderdag: 28 februari is de dag van Andalusië. Sinds 1981 is dit een vrije dag waarop alle gemeenten in Andalusië de dag van onafhankelijkheid vieren. Had in een plaatselijk blad gelezen dat dit in Casares,
de geboorteplaats van Blas Infante, uitbundig gevierd zou worden met zang, dans, muziek en gratis eten aangeboden door de Delegation de Fiestas de Casares.
In de twee tenten op het 'stadsbalkon' (midden op foto) was het een gezellige drukte. Een rij voor quesa y jambon en sherry uit 't vat.
In de andere tent kon je een lekkere Spaanse hap op een bord krijgen. Gezellig in de rij, met muziek; jammer dat je geen Spaans kent want er wordt wel tegen je gepraat.
Op het pleintje midden in het stadje was een podium waar Spaanse artiesten optraden met heerlijke muziek er bij.
Je haalt je bier in een van de cafe's (Euro1,20) en gaat lekker naar buiten. In de zon, met een pilsje in de hand en op de rand van de fontein is het prima uit te houden! Glas leeg? Loop je een ander cafe binnen en besteld een nieuwe San Miguel.. that's life in Spain!
Op de terugweg via de MA 546 gereden. Jan en Karin, dacht nog even bij jullie aan te gaan maar het zag er zo rustig uit op deze vrije dag dat ik niet afgeslagen ben. Een foto van jullie finca als bewijs van goeie wil..
Mooi plekje, toch?
Vrijdag.
Uitgenodigd om 'een hapje te komen prikken' bij R&N in Marbella. Nou prikken hoefden we eigenlijk niet want we ze hadden een soort reuzegarnalen op 't menu. Je likte er , letterlijk en figuurlijk, je vingers bij af en er was ijs, met een lepel, als afsluiting. Met de kans dat de Guardia Civil deze website ook leest geef ik geen verdere specificaties van de vloeibare componenten.
Zaterdag.
Weer zo'n dag met zon. Gezellige drukte in de haven en op de terrassen. Even naar de Lidl voor wat boodschappen voor de zondag en in de 'fruithal' reusachtige navelinas, met mussenpoep erop, gekocht voor 60 Ecent per kilo. Op het voordek in de … en 's avonds 'Sopa de guisantes a la Gundel' gegeten. Delicioso!
Nog een week te gaan en dan ga ik weer naar huis;
Dinsdag wordt nog een slechte dag…
Als afsluiting nog even een gedeelte uit een mailtje van dochter Suzan uit Nieuw Zeeland:
Subject: Haai uit de Baai
Date: 29-02-2008
Hallo lieve allemaal!
Hier een berichtje uit Golden Bay.. Na een aantal dagen in Christchurch zijn we een dag of 6 geleden over de hoge Takaka hill gereden (met GJ’s supermooie nieuwe busje!) om aan te komen in the Bay.
Ik was helemaal vergeten hoe mooi het hier is! Volop zomer, heel veel groen, prachtige bergen, de glinsterende rivier die door het dal slingert. Ooooo man zooooo mooi!!
We zijn heel warm ontvangen bij de familie Pontier (Peter en Elvira en de jongens Floris en Joshua) en zijn heel blij dat we elkaars buren zijn, hebben veel lol met z’n allen. We eten regelmatig samen en genieten vanaf the porch van het zeezicht en de zingende krekels.
En dan ons huis! Ik kan bijna niet geloven dat we zo mogen leven! We kijken recht op de zee en het is een hele fijne wandeling om door het veld te lopen naar het strand. Een paar keer per dag spring ik op van de bank en ren ik op blote voeten door het gras naar de zee.
Ook leuk om alle bekenden weer tegen te komen. We hebben van Carlos, een Nederlandse vriend die hier al 7 jaar woont meubels aangeboden gekregen, dus we hebben een eettafel, bed, bank en kasten en alles wat we nodig hebben. Heb nog nooit in zo’n schoonheid en rijkdom gewoond!
En ze is niet eens op Zondag geboren …..
Hasta la vista 
March 3rd, 2008
Zondag 24 Februari 2008
Net even een pilsje wezen halen bij de 'land'buren op het terras.
Gary bleek er ook te zitten. Robert kwam langsrijden, met Inge en z'n hele familie in de auto, had alleen tijd voor een praatje.
Ongeveer 48 uren onafgebroken geregend en nu schijnt de zon weer voor de komende week; tijd om weer eens naar buiten te komen. Met zulke dagen blijf je lekker binnen, warm en droog. De in het begin aangeschafte luchtontvochtiger blijkt dan een prima investering te zijn, geen aangeslagen ramen, geen klamme lakens en een aangename temperatuur.
Na de vorige zondag werd het wel wat beter en begonnen de vissers weer wat activiteiten te ontplooien en kwamen uit hun schuilplaats tussen de jachten.
Volledig uitgerust en uitgerust..
Nog een dag zon en in de tweede helft van de week kwamen de wolken er weer aan
en werden de voorspellingen somber met storm en regen in 't vooruitzicht.
Binnen was er nog wel wat te klussen in de badkamer, iets dat ik al een week uitgesteld had; er was tenslotte nog een toilet in de voorhut.
In het begin meldde Fransje op een dag dat het toilet niet doorspoelde, de pomp vastgelopen dus. Bij mij zou dat al direct het geval zijn geweest want ik ben een groot(papier)verbruiker maar van Fransje was het meer onkunde, die shitdingen vragen een voorzichtig gebruik. Koning, keizer, admiraal, Page is het helemaal…..niet.
Er zit dan niets anders op dan 't ding demonteren en dat gaat niet bepaald vlekkeloos zal ik maar zeggen. Colibacterieen overal volgens Fransje, die zelfs het gereedschap een chloorbehandeling heeft gegeven.
Hoe dat ze het verder gedaan heeft weet ik niet want ik ben vanaf dat moment lekker, net als thuis met een tijdschrift erbij, de plee in het havengebouw gaan gebruiken, een driekwart mijl hier vandaan, bij de wasmachine en de droger. (zie pagina PdlD 21)
Op een recente natte ochtend vond ik dat toch wat ver en ik waagde het erop, op de 'elektriese' bedoel ik, want daar kun je breder zitten dan op de handmatige in de voorhut. Had ook al een dag overgeslagen en dat kon bruin niet trekken; verstopt! Nog eens proberen, zekering doorgeslagen, eentje van 25 Ampere nog wel. Nou ik ben een beetje lichter afgezekerd dus daar sloeg ook iets door.. en uit.
Eerst ontbijten en een plan bedenken om het ding zonder demonteren los te krijgen. Misschien was met waterdruk door persen een optie, we hebben hier een driekwarts slang met een flinke druk, als je die loslaat is 't net een op hol geslagen pyton… Door de patrijspoort naar binnen en in het bad gelegd met iets zwaars erop, want de kraan zit op de wal, en een beetje open gaan zetten. Niet genoeg druk maar wel de pot vol… Klokpomp opgezocht, persslang eraan, stekker aangepast, deed het niet…
Emmer zoeken en een koffiebeker om te scheppen, had er toch twee. (Moet ik die van jouw nog meebrengen, Fransje?) Opnieuw proberen, meer druk, weer niks.. Zekering bij mezelf vernieuwen, emmer, beker, enz., Nog een keer met meer druk; nat, nat, was blij dat ik alleen was… Pot vol met ,nu lichtbruin, water dat er helemaal uit moest. Had gelukkig wel een handzaam slangetje om te hevelen…, spoelt u maar! Alles opgeruimd en de deur dichtgedaan; andere keer verder.
Een week later alles eraf geschroefd, geen papier maar zat nog muurvast. Op de wal doorgespoten met water en wat kwam er uit? Kersenpitten! M'n moeder heeft 't vroeger nog zo gezegd..
Zaterdag naar de finale van "Se llama copla" gekeken op Canal Sur Andalucia. Is hier elke zaterdagavond een absolute topper en er wordt de hele week over gepraat op de radio.
Is een wedstrijd waaraan 8 Spaanse zangeressen en 2 zangers meedoen en gisteren was de finale. Er is een jury en je kunt per sms of via de website meebepalen wie de beste is. Door onweerstoringen was de satelietontvangst aan boord gestoord zodat ik de uitslag gemist heb.
Ik had vorige keer dat we hier waren in 2006 al een favoriet, Angeles Marin, maar die is al eerder afgevallen; er wordt nogal eens een traantje weggepinkt door publiek en deelnemers.
Ben niet eenkennig, dus mijn nieuwe favoriet is Joana.. 
En wat blijkt? Zij heeft gewonnen… En zingen kan ze en het is een prachtige Spaanse, toch?
Luister maar eens naar: Cuchillito de Agoní Pasionata !
Tot slot nog ons weer voor de komende week.. 
Hasta la vista, .
February 25th, 2008
Fotoimpressie van een natte Zondag.
Opmerking: Zet muispijl op foto's voor omschrijving.
.. Gauw terug in bed.
Windhappen aan de andere kant van de haven..
En gelijk even een hapje gaan eten in Castillio de la Duquesa…
…Niet slecht, toch?
Stuifwaternatte speelplaats zonder kinderen..
Nog wat impressies van 't dorp..
En tot slot de vooruitzichten voor de komende week. Kon wat droger, maar..
de temperatuur is niet slecht (voor Hollandse begrippen).
Try to keep 
and
February 17th, 2008
Het was winderig de afgelopen week.
De haven was een paar dagen afgesloten voor uitgaande schepen. Je ziet hierboven dat de ingang maar pakweg 20 a 30mtr breed is en de brekers in het verlengde van de pier voorbij komen en vlak daarachter is het strand (zie laatste foto). Je moet dus al aardig wat snelheid en power hebben om niet opzij gezet te worden en letterlijk te stranden.
De(beroeps)vissers lagen voor de afsluiting maar hielden het ook voor gezien. liggen direct achter de pier en kregen zoveel water over dat de lenspompen de houten open bootjes niet droog konden houden.
Dus geen vis voor de poes, die met een lege maag een oppertje heeft gezocht om te drogen.
Bij de buren was er nog wel activiteit want er moet tenslotte (stok)brood op de plank komen.
Heel veel brood zelfs te zien aan alle personeel dat er mee bezig is. Daar is John van Jachtwerf Peeman in Menheerse maar een kleine eter bij, daarom is die zo goedkoop..
Dit schip is vanaf december op de werf geweest.
Het is van hout, de hele achterkant en stukken in de zijkant zijn vernieuwd. Het leek nog het meest op Peynenburg's peperkoek, bruin een goed verteerbaar. Moet gezegd worden dat het er nu weer mooi uitziet met die niewe planken en strak in de verf. Jammer dat het schip van kapitein Iglo (z'n bijnaam) al gelijk weer tegen de kant waaide toen het verhaald werd. Een lelijk stuk uit het berghout dat deed waarvoor het er op zit.
Deze week ook een paar dagen een rommeltje aan boord geweest want Roberto moest een servicebeurt in de machinekamer uitvoeren. Olie verversen, filters en V-snaren vernieuwen etc.etc.
Vier vierkante meter van de salonvloer eruit (luiken) dus alles aan de kant..
Peppi vindt het allemaal best.. 
't Is dat hij steeds met een poetslap alles schoon wrijft zodat alles beneden min of meer spic en span blijft; wat een zwarte troep, je kon duidelijk de aan- en afvoerweg zien in m'n mooie witte gangboord!
De laatste dag gingen we na afloop een pilsje drinken in een sjieke loungebar hier op de haven en daar overheerste " l'odeur de diesel " binnen de kortste tijd de Hugo Boss lucht.
Het is niet saai hier aan boord. Altijd wel mensen die je kent of leert kennen en die even komen kletsen. Deze week Simon ontmoet die kapitein op de 'Solitaire' is, 's werelds grootste pijpenlegger. Leer je weer een heleboel interessante dingen uit de wereld van een gewone Nederlandse jongen!
Mijn buurman Richard Webb, die soms voor een paar dagen uit Engeland overkomt om met z'n boot te varen, is professioneel fotograaf. Degene die dat wil kan daar een ingelijste foto van mij bestellen; zie zijn website Smalltv op deze link.
Richard is een grote rugby-fan maar maakt ook schitterende foto's van zee en kust, klik op de homepage maar eens op 'Events & Local interests'.
Heb toch nog maar even een foto gemaakt van m'n 'dekwerk'. Je ziet hier een gedeelte van het upper- en quarterdeck in stralend wit, het doet zeer aan je ogen als de zon schijnt..
..mooi toch?
Bericht voor Letty.
Puerto de La Duquesa, 16 februari 2008. 18,00 uur
Er is nog 1248 cl van de op 5 februari j.l. gekochte 'Famous Grouse' over, dus…
Mijn religieuze achtergrond gebied me wel te zeggen dat op het moment van aankoop er nog een paar stevige slokken in een fles 'Grant' zaten.
Met groeten en .
February 16th, 2008
Ja, wat doet men hier zo alleen op de boot?
De dagen gaan voorbij, er is altijd wel wat te beleven. Wat dat was blijft wel hangen maar na een week is er toch moeilijk een verhaal van te maken. Heb nog wel wat foto's als geheugensteun dus laat ik maar eens beginnen.
De dekken zijn allemaal 'geantislipt' , halve het dek boven de voorkajuit, dat zag er nog redelijk goed uit en besloten om dat niet te doen. Vergeten uitgebreid foto's te maken, dus alleen een foto van het bakboord gangboord. 
Vrijdag 8 februari naar Marbella geweest. 
Uitgenodigd door Norma en Rien om bij hun te komen eten. Ze wonen daar in de 'kelder' van het huis van zijn zwager, op 300 mtr. boven de zeespiegel, met uitzicht over Marbella en de zee.
De kelder.. 
Hun terras 
voor de kelder is nog wat rommelig want Rien is aan het klussen.
Maar gelukkig kunnen ze ondertussen een ander terras gebruiken..
Rond het huis is nog wel wat surrounding space..
…De brievenbus is nog vijftien treden verder naar beneden!
Zon, wijn, tapas en goed gezelschap, hangend op een comfortabele bank, that's a poorman's dream.
En het eten, een duf woord voor de kookkunst van Norma, was voor een zelfkoker als ik van zelden geproefde klasse. Na nog een poosje lekker in de kelder te hebben nagehangen op een giga-grote bank werd het tijd voor de afdaling naar de kust.
'Tampat Senang" betekent zoiets als 'huis waar het goed toeven is' en dat gevoel heb je bij jullie!
's Zaterdags nog even naar Roberto geweest.
Op het weggetje naar zijn land kom je maar heel weinig primaten tegen,
dit zijn de buren.
Hij was bezig met een hek af te breken, te kappen en takken en struiken op te stoken. Is voor de brandveiligheid; je moet brandgangen maken om branden te beperken.
Heb hem een paar uren geholpen met het verwijderen van draad en palen tot ik vond dat ik voldoende vrijwillegerswerk gedaan had. 'We gaan een pilsje drinken', zei hij, dus ik alvast naar het huis.
Had alle tijd om de omgeving op te nemen. want stoppen met pyromaantje spelen lukte niet erg..
Na het biertje nog even naar de Lidl voor inkopen want nu moest er zelf weer gekookt worden. Voor vandaag had ik nog een lekkere spaghetti Cascada de Comojan van Norma meegekregen;weer lekker, 
.
En zondag was het dit..
..en maandag weer.
Heb Antoinette nog gebeld wat ik moest doen met die ingredienten (er stond heerlijke kant-en-klare paella op de verpakking) en dat viel nog moelijk te begrijpen.
Dank zij haar, Skype, het mailen van de eerste foto en een whisky kwam het toch nog lekker goed; er moest nog rijst bij!
Spreekwoord: "Een varende man eet altijd wat"
tot de volgende keer.
February 15th, 2008
Suzan gaat vrijdag weg….
Geeft me wel een dubbel gevoel. Aan de ene kant vind ik dat ze vooral moet doen wat haar hart haar ingeeft en haar leven moet inrichten zoals zij dat wil; aan de andere kant zal ik haar missen en haar liever dichter bij me houden. Heb ze dat ook zo gezegd toen ze een paar maanden geleden zei dat ze in Nieuw Zeeland ging wonen met Gert-Jan.
“Kom je toch gewoon bij ons overwinteren, Pap”, was het antwoord en dat kan natuurlijk ook, tenslotte is hun zomer in onze winter en de Golden Bay klinkt paradijselijk, toch?
Vorig jaar is ze er ook een half jaar geweest en toen waren de Maori’s in Takaka al een stuk vriendelijker dan in 1642 toen Abel Tasman daar wat water wilde halen….
Ondertussen zijn haar plannen wat gewijzigd en heeft ze een around-the-world vliegticket gekocht, ‘Zodat ik altijd terug kan komen, Pap.’
Lieverd, dat verzacht het wel want ik vindt de vliegreis naar Malaga al lang genoeg en Amsterdam is ook leuk samen met m’n twee meiden. We zullen wel zien, it's all in the future…
Je hebt nu in ieder geval wat meer ruimte voor loge's dan in die gezellige bus waar je vorig jaar in woonde.
Nu in een schuur aan zee kaart weergeven (en inzoomen)
maar met een balkon 
en een keuken met uitzicht
over de Golden Bay.
Lief Suuske en GJ, 
we zullen je missen; blijf elkaar in de ogen kijken 
.
Wij, en dat zijn er teveel om op te noemen, wensen jullie alle geluk toe.
Hasta la Vista .
February 13th, 2008
Woensdag 6 februari.
Vandaag is 
jarig. Proficiat en een gezellige dag.
Doorgegaan met het aanbrengen van de antislip-laag in de gangboorden. Daarna begonnen met het bovendek, waar ook nog een gedeelte van een halfronde hoeklat vernieuwd moest worden; deze was nergens te koop. Na enig rondkeutelen en snuffelen in vuilcontainers herinnerde ik me dat ik, een paar dagen eerder, wat had zien liggen langs de weg naar het dorp. Daar weer heen gelopen en het lag er nog. Een boormachine en een decoupeerzaag geregeld en opgelost is het probleem. Het restant kon tevens als klemlat gebruikt tot de Sikaflex gedroogd was..
Vandaag als laatste het tussendek afgewerkt. Zal volgende keer het resultaat laten zien. Je moet in gedeeltes werken want je mag er twee tot drie dagen niet op lopen. (hier dus, bij 20 graden, in Nederland zou het blijven plakken tot juni…) Gelukkig blijft er op zo'n schip altijd wel dekje over waar je kunt zonnebaden.
Fransje heeft besloten om terug te gaan omdat Robert al een week niet kan bewegen vanwege een hernia. En ja, ze weet dat ik me ook als "onverzorgde" wel zal weten te redden en anders is er altijd nog de kroeg. Zie ook Onderbreking in Puerto de la Duquesa 19 (2).
Omdat ik dus nog gewoon tot 10 maart blijf, moesten we het ticket splitsen en dat gaat alleen per 0900-xxxx telefoon, dus niet met Skype. Wim Bosdijk heeft dat even met Transavia geregeld en ze kon op 3 februari mee naar Eindhoven.
Zaterdag eerst nog een middag naar Estepona geweest, er moest nog gewinkeld worden in de Carrefour. Mij trekt de drankenafdeling wel aan; de aanbieding was deze keer: 1 ltr "Famous Grouse" voor 13,10 en de 2e halve prijs, dus twee liter voor nog geen twintig Euro.
Bij bestellingen: Het vrachttarief van Transavia is 6 Euro per kilo overgewicht, dus reken maar uit voor twee flessen. De meer ervaren whiskydrinkers onder ons zullen wel begrijpen dat het brutogewicht gerekend moet worden, dus incl. tarra want er is geen statiegeld op die flessen…
Na het winkelen hebben we even een mooi plekje opgezocht, omdat we er geen zonnig plekje meer was op het Carrefour-terras (met uitzicht op 500 auto's).
Lekker een blikje bier en een lekker stuk gebak. En het uitzicht?
De zon en de palmen, de bloemen, het gebak en de zee.
Met heel in de verte een zeilboot, op weg naar Gibraltar.
Zondagmorgen lekker op tijd weg voor de rit naar Malaga. Fransje kijkt, voor de laatste keer en reeds gekleed voor het Nederlande klimaat, vanaf "ons" schip naar de zonsopkomst.
Via de de tolweg AP-7 ben je in een ontspannen uurtje op 't vliegveld. Even de auto geparkeerd, ingecheckt en nog tijd zat voor een kop koffie. Gelukkig nam Fransje deze keer warme chocolademelk. Cacao con leche, hot por favor. In een keer goed!
Een beschrijving van ons afscheid is te gevoelig om op het world-wide-web te publiceren.
Alleen reed ik terug, de zon tegemoet, de wolken trokken weg en het asfalt zong:
..we zijn er bijna.
Sorry m'n lief, ik zal je missen… 
Ter compensatie gaan nu de door jouw geschreven stukjes de wereld in/over.
Een akkefietje.
Vanochtend werden we wakker van Robert, de eigenaar van de boot. Hij kwam even iets afgeven.
‘Nee, geen tijd voor koffie, hoor ik hem tegen Han zeggen die snel zijn broek aan had geschoten.’
Vanachter de slaapkamerdeur zeg ik nog snel; ‘Hi die Robert, goeiemorgen!’
‘Goedemorgen,’ en weg is hij.
Ik gluur nog even snel als hij vertrekt, ‘wat een leuke man,’ denk ik.
Als ik nog een man zie, duik ik snel weg!
‘Garry was er ook bij,’ zegt Han even later. Hij wacht af hoe ik reageer en ik begin zenuwachtig te worden; Gary? Gary? Trek alle namenregisters open maar, de naam heb ik wel eens gehoord maar who is Gary?
Heel vaak onthoud ik namen niet en dat irriteert hem.
Voorzichtig vraag ik: ‘Ken ik hem, denk je?’
‘ Gary? Die kent toch iedereen! Maaaar?!’
‘Ik heb wel iemand gezien maar niet echt, ik ben te snel weggedoken om me te kunnen herinneren hoe hij eruitzag.’
Je had dan toch op zijn minst kunnen zeggen; oooh, was dat Gary?!’
‘Gisteren had ik het met Roberto nog over Gary.’
‘Ja, dat heb ik wel gehoord.’
‘Waarom heb je toen niet gevraagd wie Gary is?
Jij zult toch ook altijd doorgaan totdat je gelijk hebt, deksels nog an toe!
Ik vind hem onredelijk en wil hem vertellen dat er de hele dag door mensen bij de boot staan te kijken, gewoon bootjesmensen waar hij mee praat. maar hij zegt: ‘ Ik denk dat ik maar eens even weg ga.’
En dan blijf ik gefrustreert achter….
De was en de pijp.
Vanaf het begin heeft Han het als zijn taak gezien om de was te doen. Hij gaat toch iedere dag naar de toilet- en doucheruimte waar ook de wasmachine en droger staan.
Een grote zak met de was en een met het wasmiddel, zijn handdoek, toilettas, pijp, tabak, aansteker en een paar muntjes om de machines te laten draaien. Die muntjes zijn hartstikke duur, 4 euro per stuk.
Wasdag is voor hem niet niks. Eerst de was in de wasmachine, na zo’n anderhalf uur moet hij er weer heen om de was over te hevelen van wasmachine naar droogtrommel.
En dat is nog niet alles, na verloop van tijd gaat hij nog eens dezelfde route om de was op te halen.
Dan is de was meestal niet echt droog en wordt hij aan boord, zoveel mogelijk binnen verder gedroogd, want op de stand waar wij wonen hang je de was niet buiten!
Kort geleden was hij zo moe toen hij met de half droge was terugkwam. Hij wilde wel eens even uittellen hoe lang die afstand is die hij die dag gelopen had:
‘Dit eerste stuk is toch al gauw 100 mtr, dan komt daar zo’n 150 mtr bij en dan nog eens dat hele lange eind, laat ik zeggen dat dat net zo lang is dan a en b samen, dan kom ik op 250 x 2 = 500 mtr en dat drie keer op een dag, heen en weer, dat is totaal 3 km.’
Ik prijs hem de hemel in en zeg dat hij maar lekker even moet uitrusten.
‘Wil je een lekker kopje thee?’, vraag ik.
Aarzelend zegt hij: ‘Nee, ik moet nog even terug; ik ben mijn pijp vergeten….”
Kijk dat ben ik, frusterend en vergeetachtig, maar ik kom er voor uit. Geef m'n partner de kans om haar verhaal, zonder geuren maar met kleuren, te vertellen. Allemaal geleerd in een "relatieweekend aan zee"; ik vind dat ik het goed doe….
Toen ik thuis kwam een lange Skype-chat met Diny, a long time friend, (klinkt toch beter dan "een ouwe vriendin") over van alles. Chatten klinkt luchtig, maar zij kent mij te goed en is psycholoog, dus komt er terloops een "nadenkertje" uit waar je, juist, even over moet nadenken…
Dank zij haar realiseerde ik me dat het carnaval was. Hier merk je er echt niets van.
Andalucia's Sur zendt het "worldfamous" carnaval van Cadiz uit, ongeveer tienmaal cultureler en saaier dan het Keulse carnaval, dus ga maar na…. en meezingen is er niet bij.
Volgend jaar moeten ze Femke, de dochter van Diny, maar eens uitnodigen.
Kijk zo gaat dat in 't Veer (Raamsdonksveer)…
..Spaans, toch?
De middelste dat is ze, moeder's (en vader's) mooie dochter. Olé !!
Tot slot het weer voor de komende week. Dreigende wolken vanaf maandag maar de temperatuur is niet slecht…
Tot de volgende keer,
February 6th, 2008
Het is vandaag Zondag 27 januari.
Zojuist via de Astra 1 sateliet naar "In Europa" van Geert Mak gekeken. Heb het boek voor een groot gedeelte gelezen maar via de beelden gaat het toch meer leven. Vandaag ging het over de Burgeroorlog in Spanje en wat er aan vooraf ging. Malaga en Ronda komen in het verhaal voor en vorig jaar zijn er nog een partij priesters zalig verklaard door de paus en direkt daarna is een wet aangenomen die herdenkingen verbied. Dus tot op heden nog een onderwerp dat de gemoederen bezig houdt.
Het is voor mij altijd een dilemma welke tijdsvolgorde je moet gebruiken. Wil nou beginnennen met de vorige zondag maar die staat dan bovenaan in het verhaal, maar als serie gezien zou dat andersom moeten zijn.
Toch maar doen, er is toch niks bijzonders te vertellen, Zondag was een zon-dag.
's Nachts werd het (volle)Maandag maar ook weer een zon-dag; verwarrend als alle dagen hetzelfde zijn.
Dinsdag, ook een …-… hadden we onze Panda nog en ben ik met Fransje nog een keer naar Istan gegaan. Had haar verteld dat het echt de moeite waard was. Een rustige weg en dat we uitermate voorzichtig naar boven, en naar beneden, zouden slingeren. En, dit gaf de doorslag, dat onderaan op zeeniveau, Puerto Banus lag, met die mooie klerenwinkel van ZARA…
Dus we gaan, fototoestel en lege flessen mee, want als rechtgeaarde Hollander: Het bronwater is daar voor niks en bij de Lidl moet je toch 19 Eurocent voor een anderhalve liter betalen. Even rekenen: We hadden 8 lege flessen….goed zo!
De tapplaats in het dorp 
; achter het boompje.
Op hetzelfde mooie trottoirterras gezeten als vorige week met Wim. Wel wat moeizaam met de koffie voor Fransje, want zoals zij die drinkt! Wees maar blij dat je die nooit hoeft te bestellen, zelfs in Nederland is het vrijwel ondoenlijk, laat staan in het Spaans….
Laat ik het nog eens proberen (de "Zij" is de Spaanse serveerster)
Ik: Uno cafe Americano, por favor…
Zij: Si, senhor..
Ik: Y un glass aqua chaud..,hot water pleasei n a glass..
Zij: The senhor? Tea?
Ik: No, no,avec cafe Americano..
Zij brengt de koffie met een theeglas water erbij en een pakje suiker er bij.
Fr: (tegen mij) Er moet melk bij , geen suiker.
Ik naar binnen voor melk (onze Belgische buurvrouw zij dat dit "leche" was)
Ik: Leche, por favor…
Zij: Por favor (en geeft me een zakje)
Fr: Is geen melk, maar zoetstof..
Ik weer naar binnen en vraag weer leche en wij het aan in een mandje..
Zij: Aah, si,si, bonbon leche…
Ik (nog een beetje blij) naar buiten. Ondertussen heeft mijn grote liefde al wat van de koffie bij het water gegoten want het moet heeeel slap zijn.
Fr: Dat is melk met suiker, dat hoef ik niet, ik drink 'm wel zwart.
Ik: Had dat, deksels nog an toe, gelijk gezegd. (Zoiets dergelijks…)
Het eindresultaat was dat ik alleen alle bestelde tapa's en patatos fritos moest opeten; er was zelfs nog koffie over en Fr. heeft alleen de auto terug gevonden…
Heb beloofd dat ik nooit meer "sorry" zou zeggen, want volgens haar ben ik een onverbeterlijke recidivist.
De zon scheen weer, de weg slingerde heerlijk naar beneden en je zou wel willen zingen: "Ut gift allemoal niks ,want wie holt van mekoar"
Bij ZARA was het "sales"; ik zat buiten, met m'n hand op de knip, want ik heb een klein hartje…
Ze zijn deze week ook begonnen met het opruimen van alle troep, en auto's, die uit de bergen naar het strand was gespoeld door de stortregens van een maand geleden.
Bergen met bamboeriet. Ze hebben tractoren, shovels, knijpers en harkmachines om het allemaal op te ruimen. De auto's zijn door de branding al tot een handzaam formaat verwerkt.
Ben ook begonnen om het dek en de gangboorden op te knappen. Waren kaal en afgebladderd en een ergernis om dat steeds te zien. Er zitten rubber antislipmatten op die hier en daar los zaten en opnieuw met Sikaflex moeten worden vastgezet.
De bamboe komt goed van pas als stempel…
Tussendoor niets bijzonders.
Je gaat op bezoek, je krijgt bezoek, je zit in de zon (want die is er toch) en pikt een terrasje.
Tot slot nog de weersverwachting voor de komende week:
, mooi weer bij het werk 
January 28th, 2008
Dinsdag 22 Januari. Ik schrijf nog maar even een stukje als vervolg op de vorige pagina om de achterstand weg te werken.
Vorige week Donderdag samen met Wim naar Istan geweest, de zuidelijke ingang van het natuurpark "Sierra de las nieves".
Onderbreking: Het is half elf en ik moet m'n huurpanda nog inleveren. Meld dit aan Fransje en zeg dat ik ook nog even een Guinness ga drinken bij Jeff. Heel gezellig daar voor deze welgestelde 60-jarige vrijgezel …. Dit was de inschatting van een Engelse dame "who speaks like the queen herself but she's such a lovely lady", dit volgens Debby from Liverpool. One for the road en tot slot one from the house en het is ineens half twee dus ik hou het voor gezien.
Onderweg naar boven stopten we even op een parkeerplaats met een schitterend uit zicht op het stuwmeer. Stopte ook een auto met een Spaans echtpaar waarvan de man de weg afliep en om de bocht verdween; een poosje later kwam hij terug met een bos olijftakken op z'n rug. Nieuwsgierig "vroegen" wij waar die voor waren. "Por los cabra", zei hij.. "Yo Ollandesa, non comprender.., zei ik. (Wim had z'n Palm niet bij de hand voor de vertaling) Na nog een keer "cabra" gezegd te hebben stak hij z'n beide handen, met twee vingers omhoog , boven z'n hoofd en zei: Bèèh…bèèh..
Wij: Si, si, comprender, bèèh…bèèh… Gracias, have a nice day, adios.
"Una vieja oveja tiene gusto, sin embargo, de una hoja verde oliva joven" We hadden het kunnen weten op onze leeftijd.
Istán wordt ook de 'The Sun Coast's Waterspring' genoemd omdat door de rivieren en bronnen uit dit gebied het stuwmeer vullen voor de watervoorziening van een groot gedeelte van de Costa del Sol.
We vinden een plekje met een fantastisch uitzicht en raken in gesprek met een Engels echtpaar wat hier een huis heeft.
Zij vertellen ons hoe je bij de hoogste bron kunt komen en stellen ons ook voor aan de mijnheer met de pet die we al steeds, rustig wandelend, met een bosje gras hadden zien lopen waarvan wij dachten dat het weer voor de bèèh…bèèh… was. Hij blijkt dus een (feest)hoedje te vlechten voor een soort lentefeest.
Na nog een foto van dat wolkje (zie vorig stukje) genomen te hebben gaan we op zoek naar de bron. Lopend door het dorp hoor je overal water stromen en zie je fonteinen en pijpjes waar je drinkwater kunt tappen. De beste plaats om je watervoorraad aan te vullen is waar het uit de rotsen komt vinden deze deze dames. Wel eind klimmen, maar volgens Wim is het wel een voordeel dat de flessen dan nog leeg zijn…
De rest gaat naar de rivier.. 
Ondertussen is het vrijdag geworden en blijven we een dagje luieren in de haven.
De zon schijnt, het water is blauw.
Robert krijgt 10 dagen training en examen voor Coastal Skipper en Yachtmaster Offshore..
Wim heeft al een vaarbewijs en geeft een demonstratie freestyle dinghy boating…
Zaterdag 19 januari, 10 dagen en 900 km toeristische kilometers later:
Het weerbericht van Sabine voor Vlaanderen en omstreken was niet zo gunstig
, maar Wim had een kaartje Malaga-Brussel en moest weer terug huis.
Tot ziens,
January 24th, 2008
Was zo blij dat ik vandaag eindelijk weer eens een wolk kon fotograferen dat ik mijn thuishaven daar onmiddelijk van op de hoogte stelde.
Krijg ik het volgende te horen van mijn Menheersese vriendin Letty:
Hoi Han,
Ik vroeg me al af waar je mee bezig was. Je website Dartsailor eindigt op 2 januari. Zo weten we natuurlijk nooit wat je doet!!
Je was dus op zoek naar je "wolkje"….
Dat eerste weekend van het jaar eigenlijk niet veel anders gedaan dan op het voordek zitten luieren.
Rien en Norma waren hun "Tampat Senang" een schoonheidsbehandeling aan het geven en het is haar aan te zien, maar….
Spiegeltje, spiegeltje aan de wand, wie is de mooiste in het land?
Vriend Wim Bosdijk is onderweg, hij komt, net als vorig jaar, een paar weken logeren.
Heeft deze keer ook weer een ingewikkeld reisschema: Hij gaat met de auto naar Roosendaal, dan met de trein naar Brussel en vliegt dan naar
Tanger, helemaal in Afrika.
Z'n broer stond 'm daar al op te wachten….
Dinsdag 8 januari kreeg ik een telefoontje dat ik hem in
Algeciras kon ophalen.
Algeciras heeft een grote haven met een enorme containerterminal van Maersken en een vissershaven
…met kleurrijke netten.
Terwijl ik daar rustig stond te wachten op de aankomst van de ferry, kwam een telefoontje van Willem dat deze eerst naar Tarifa ging, zo'n 20 km verder. Nou dan maar even verder; geen straf want dat is een schitterende kustweg met prachtige vergezichten over de Straat van Gibaltar en de Marokkaanse kust. Vorig jaar al een paar keer in
Tarifa geweest dus de ferry zo gevonden en op tijd om de aankomst van onze globetrotter voor het nageslacht vast te leggen.
Op de terugweg nog even onze honger gestild en een biertje op het weerzien gedronken, hoog boven de zeespiegel met uitzicht op Afrika en …. in de zon natuurlijk.
Wim en ik hebben voor een paar weken een Pandaatje gehuurd zodat we de omgeving wat af kunnen struinen.
Dagje naar Ronda waar hij nog niet geweest was. Mooie rit via de A377 omhoog, diep omlaag naar de
Rio Genal en dan weer omhoog naar Gaucin, al slingerend en hobbelend over het veelvuldig gerepareerd asfalt. Daarna de A369 naar Ronda, schitterende weg met mooi aangelegde miradors (uitkijkpunten). Veertig kilometer met steun van de EG aangelegde weg; voelt wel lekker, een beetje 'eigen weg' zal ik maar zeggen… In
Ronda het oude Moorse gedeelte, hoog op de rotsen gebouwd, bekeken en naast de ontmoetingsplaats van de toros en de toreros lekker in de zon gezeten. Over de A376 weer naar zeeniveau bij Marbella. Van de 8e eeuw naar 20e, de taartdozen die aan de kust zijn gebouwd houden het echt niet zo lang overeind.
Jaap Pellikaan, de opa van
, gaat gezellig een dag met ons mee.
We besluiten om langs de Rio Guadaranqe naar Estacion Jimena de la Frontera te gaan om daar in de plaatselijke herberg te lunchen. Eerst laten we Jaap het Castillo de Castellar zien, hij is aannemer van professie en zeer geinteresseerd in metselaars en schilders..
De ''plata de casa"…
Mooi vruchtbaar gebied met onafzienbare sinaasappelboomgaarden in het rivierdal en groene weiden op de hellingen. Zie ook
Puerto de La Duquesa 8 van vorig jaar.
Toen we na deze rit terug waren op de "Huntress" miste Jaap z'n camera. Zijn zorgzame wederhelft had nog uitdrukkelijk gezegd dat hij er goed op moest passen, maar nee dus… Hij wist nog wel waar hij moest liggen; op de tafel in het cafe. Dus ben ik er weer met hem heen gereden en ja dus…
Op ons gemak langs een andere mooie weg teruggereden en besloten niks tegen Truus te zeggen.
"Zie je wel, ik heb het nog gezegd"; dat heeft Adam al tegen Eva gezegd na die appel.
Ter informatie nog even het weer voor de komende dagen.
Met groeten,
January 19th, 2008
De Kerstdag(en) zijn rustig voorbij gegaan. Het weer was niet echt denderend want we hadden Antoinette nog steeds op bezoek. Gelukkig maar want ze heeft een fantastische bijdrage aan het Kerstdiner geleverd!
Eerste Kerstdag 's middags om een uur of drie "naar boven" gereden. We waren bij Sarah en Roberto uitgenodigd voor het diner. Konden nog op de patio in de zon zitten maar het koelde toch aardig af zodat we lekker naar binnen verhuisden waar de openhaard en de wijn voor een lekker warm sfeertje zorgde. Het diner, met een exquise entree a la Antoinette and the perfect maincourse with lamb and vets from Sarah was absolutely delicious. Thank you very much ladies…,and Roberto for serving the excellent red Spanish wine of the house.
Me and my girls….
Na afloop heeft Fransje me veilig met de Panda naar beneden gebracht, 15 km over een slingerende N377. Had al veel ervaring van de vorige dag toen ze in het hardstikke donker van Jerez de la Frontera kwamen, via Cadiz nog wel. Ze belden me nog dat er een rood lampje, met een soort paddestoel??, brandde en of dat kwaad kon…
En dit was een foto gemaakt door Antoinette op de dag dat ze vertrok, het klaarde op.
Oudjaarsavond eerst "gescrabbeld" en daarna naar mijn favoriete bar gegaan om het begin van het nieuwe jaar te vieren. Allemaal een schaaltje met 12 druiven voor je om bij elke klokslag een druif te eten; een hele mond vol want dat valt niet bij te slikken in dat tempo! Is een Spaanse gewoonte, je kunt in de de supermarkt zelfs blikjes en potjes met twaalf druiven kopen.
Bij het Gelukkig Nieuwjaar wensen wordt er lustig (en niet alleen door lustige witwe's) op los gekust. Prima manier om het jaar te beginnen. Prospero ano Nueva.
Zonnig, zonnig en warm en daar genieten we van zoals je kunt zien op Fransje's foto's…
en daarna is het goed schaften…
Vandaag weer een dag met bewolking en regen. Tijd om de was te doen die Fransje opgespaard heeft. Tussen de buien door (ik) naar de wasmachine en dan nog eens naar de droger maar ik doe het graag; je komt steeds langs een rij cafe's en daar kun je schuilen… En morgen voor de middag nog wat regen en dan wordt het de komende vijf dagen weer zonnig en 20 graden. Zie de 8-daagse verwachting voor Marbella op de link "Weer in Spanje" of, nog dichterbij, "Weer in Estepona".
Voor de Kompannions: "Onze" Karin heeft op de voorlaatste dag van het jaar in Marbella, op verbluffend voorspoedige wijze, een zoon ter wereld gebracht. Ze noemden hem Tim en zijn al weer lekker thuis in Cassares. PROFICIAT!!
even gezocht met Google: Foto van Tim….
En dan nog het raadsel van de vissen aan stuurboord.
Eddy Broere mailde me de goeie oplossing: Inderdaad lozen de toiletten aan die kant.
Heb begrepen dat niemand de "blackwatertank" gebruikt; de driewegkraan zit ergens in de machinekamer zeggen ze… Enfin, de vissen zijn blij en de steeds terugkerende eb en vloed zorgen er voor dat het water helder blijft. En als je maar zorgt dat je zwaar tafelt zie je nooit wat drijven.
De Mediteranee zo blauw, zo blauw… 
January 2nd, 2008
Fransje en Han wensen iedereen…
Próspero Año Nuevo
Gelukkig Nieuwjaar
January 1st, 2008
In mijn vorige stuk eindigde ik met het verhaal van het "slechtweervrouwtje". En echt waar vanaf die dag werd het langzaam minder. Op deze foto's zie je het langzaam opbouwen…
Eerst alleen nog een forse stormperiode met weinig regen, maar wel met veel geschommel en drijven van links naar rechts, gieren noemen varensgasten dat,
dus moeilijk om vanaf de boot een scherpe foto te maken.
Je moet je voorstellen dat je met de kont naar de wal ligt met twee landvasten (op veren) en twee gekruiste dwarslijnen. Voor lig je met een lijn vast op een groot betonblok van een kubieke meter dat op de bodem ligt. 's Nachts in de weer met duizend-dingen-doeken en wasmiddel om het kraken van de touwen in kluisgaten te voorkomen; m'n geliefde kan daar niet van slapen….
Met Roberto op een 50voets (15 mtr.) Sunseeker, met 2x 375PK MAN-motoren en een Anderson-aandrijving, bezig geweest. De topsnelheid van dit "bootje" is meer dan 50 knopen!! Een van de gearboxen moest eruit want de koppelingsplaten zijn totaal verbrand. De olievuldop was eraf gegaan,tijdens het varen. Alle olie eruit geslingerd; vette boel. Gelukkig was dat al opgeruimd en wij hoefden alleen dat ding van 500 kg maar te demonteren. Aan de gearbox zaten ook de achterste motorsteunen dus de motor moest eerst gestabiliseerd worden om dat ding te kunnen demonteren. Wat er allemaal los moet wil je niet geloven…;hij ligt nu los in de boot. Waaide tot vrijdag te hard om de boot op een motor (en de boegschroef) te verhalen naar de kraan; er zitten geen roeren onder.
We hebben deze week weer een autootje gehuurd, samen met Antoinette. Zij kan nu ook van de berg af komen en samen met Fransje op stap, winkelen in Estepona, Marbella en Algeciras. Ze heeft overigens, in grote tegenstelling met Fransje, nog niets gekocht!
Voor m'n Kompanexcollega's: Met Karin gaat alles goed, nog steeds zwanger; heeft alle hulp van haar moeder die hier zes weken woont. Met haar vader Jaap een biertje gedronken hier in de puerto. Is uitstekend bevallen, gaan we meer doen.
Vanaf Vrijdag regen, stortregen en nog meer regen, niet te filmen. Er stond een emmer vrij op het achterdek en die was in de eerste 24 uur helemaal vol, leeggegooid en nog een keer voor driekwart vol tot vandaag. Hieronder wat "sfeerfoto's" van deze Zondag:
Hele dag lekker warm en droog binnen. Fransje is vroeg naar bed gegaan en behalve een mysterieuze drup boven haar hoofd ligt ze daar heel lekker. Heb voorgesteld om een halfrond stuk uit een emmer te snijden, kan ze die over haar hoofd zetten. Stelde toen zelf een plastic zak voor, na een poosje hoor je dan het kraken van de lijnen ook niet meer… Volgens het weerbericht voor Marbella wordt het vanaf morgen weer beter, zon en 18 graden, heeft Antoinette wellicht nog een paar dagen mooi weer. Morgen gaan ze naar Jerez de la Frontera, de sherrystad.
Tot slot nog even een plaatje van onze vrienden. Als we aan boord zijn komen zij altijd langszij en altijd aan stuurboord….
Volgende keer geef ik de oplossing van dit raadsel.
Tot dan en fijne Kerstdagen toegewenst,
December 23rd, 2007
Ondertussen zijn we alweer een week hier en aardig gewend. Het is zeer confortabel leven op dit schip. Alles is compleet ingericht en werkelijk alles was aan boord, inclusief wijn, bier en whisky. (Diny, ik schrijf dit voordat ik gedronken heb.)
Voorzien van internet en sateliettelevisie, waarop we door Helga van Leur en Marion d'Hondt uitgebreid over het weer in Nederland worden geinformeerd. Tip:Hou het onderste puntje van Spanje in de gaten, daar zitten wij…
Het uitzicht vanuit de kajuit is ook niet slecht….
Voor Ton en Alies, die in Januari naar Spanje komen, een huis geregeld in Marina Casares. Dat is een "urbanization" aan de andere kant van het dorp. Is de vakantiewoning van
Steve & Rita, een Engels echtpaar dat we vorig jaar hebben leren kennen. Zij komen maar een paar keer per jaar en verhuren dat tussendoor aan vrienden en bekenden. Zelf komen ze volgende week tot na de Kerstdagen; leuk om ze dan weer te ontmoeten.
Ton, zoals je kunt zien heeft het een schotel op het dak en een dakterras met waslijnen…
… en zie de link hierboven.
Vorig jaar toen we hier waren kreeg ik een Email van iemand uit Nederland die op mijn site gegoogeld had. Hij wilde zijn mooie klassieke houten Zweedse zeiljacht naar Puerto de La Duquesa brengen. Over de weg, zeilend of als deklast. Had gezien dat ik ooit een zeiljacht mee naar
Antwerpen had gebracht en vroeg of ik wat informatie had. Heb ik graag gedaan en afgesproken dat we contact zouden houden.
Een paar maanden geleden liet hij weten dat hij haar samen met zijn vrouw had overgevaren en dat ze hier in de haven lag.
Toen ik woensdag aankwam zag ik haar al liggen; zo'n houten schoonheid kun je niet missen! Een mooie karaktervolle dame van meer dan dertig jaar…
Zondag hoorde ik ineens achter mij zeggen: "Jij moet Han zijn." Een prettige ontmoeting met Norma & Rien Gündel; we hebben meteen een glas wijn gedronken op de kennismaking. Daarna de beauty gaan bekijken en mooi… Drie centimeter mahonie, kopergeklonken op spanten die minder dan een halve meter uit elkaar liggen en alles warm bruin mahonie.
"Huis waar je je thuisvoelt" betekent de naam;niks teveel gezegd… We komen graag nog eens bij jullie terug.
Verdere aktiviteiten deze week niet allemaal op foto's vastgelegd. Aan boord de afvoer van de gootsteen vernieuwd en de elektrische afvoerpomp van het toilet ontstopt. Had iets teveel toiletpapier voor z'n "kiezen" gekregen… Fransje heeft alles met chloor gereinigd, zelfs het gereedschap; salmonella ligt altijd op de loer!
Dinsdag al om 7uur eruit. Was om kwart over acht al bij Roberto op de finca om te helpen met het planten van negen palmbomen langs de oprit. Wat was die jongen gelukkig! Had z'n hele leven al gedroomd van een huis met palmen langs de oprijlaan. Secuur werk. Precies 9000mm (h.o.h.) tussenafstand en met compost, paardenmest en water vertroeteld…
Vandaag is Antoinette , Roberto's moeder, Fransje's beste vriendin en mijn (volgens Fransje) gemiste kans, aangekomen.
Hebben naar haar komst uitgekeken, maar ook gevreesd.
Ze noemen haar hier het regenvrouwtje; het schijnt altijd te regenen als ze hier is. Heb haar nog aangeboden de annuleringskosten te betalen.
En wat denk je? Vanmorgen was het stormachtig en zwaar bewolkt, na een hele week zon!
Gelukkig ging de wind liggen en zaten we om twaalf uur weer in de korte broek te zonnen…
Welkom lieve schat, no matter, jij bent de zon in ons leven, over een uurtje of acht zie ik je.
, Han
December 14th, 2007
5 december 2007
We zijn weer terug in Spanje! Na negen maanden terug aan de Costa del Sol. Hebben een prima vlucht gehad tezamen met 35 anderen in een Boeing 737-700, dus p.p. zo'n 6 stoelen beschikbaar. In de auto gebeld met Roberto, maar die wist al dat we geland waren en hij zei dat we "ons" schip in Estepona konden ophalen.
De "Huntress"
Na enig zoeken vonden we haar en een poosje later ook de eigenaar, Robert Krooshoop van Holland Yachting in Estepona.
Leuke kennismaking. Afgesproken dat we om een uur of drie aan boord zouden komen om naar Puerto de La Duquesa te varen. Mooi weer, lekker in het overhemd op de brug.
Even melden bij de havenmeester.
Na het afmeren een lekker pilsje op het terras met uitzicht op de "Huntress", wat wil een mens nog meer?!
December 13th, 2007
Next Posts
Previous Posts
de geboorteplaats van Blas Infante, uitbundig gevierd zou worden met zang, dans, muziek en gratis eten aangeboden door de Delegation de Fiestas de Casares.
Mooi plekje, toch?
Dinsdag wordt nog een slechte dag…
